نه طاقت خاموشی، نه میل سخن دارم

بگذاریم احساس هوایی بخورد

دوباره متولد شدم
این بار در تنهایی
در این خاک سبز
در این شهر کهنه
و با این صداهای ناآشنا

 دوباره به زمین سلام دادم
به آسمان نیز
به دریا رفتم
و بوسه‌ای بر ماسه تر آن نهادم
و از آنجا به قبرستان ساتویک تا دمی را با رفته‌ام بگذرانم

اینجا زندگی آرام است 
و  آرامی آن جانم را پر می کند
پر می کند از سکوت
پر می کند از لبخند
و بهانه‌ای نیست برای به خاطر آوردن خستگی های دیرینه‌ام

اینجا با صدای مرغان دریایی
به صبح سلام می دهم
اینجا با طبیعت سبز آرام می‌شوم
اینجا با سیاهی در ستیز نیستم

زندگی را دوست دارم
تولد دوباره‌ام را جشن گرفته‌ام
و به 39 سالگی ام لبخند زدم

 

نوشته شده در چهارشنبه ٢۳ آبان ۱۳۸٦ساعت ۱۱:۳٤ ‎ب.ظ توسط مینا معلم - Mina Moallem نظرات () |