نه طاقت خاموشی، نه میل سخن دارم

بگذاریم احساس هوایی بخورد

پدرم در شرایط عجیبی به سر می برد. درست است که ما از رفتارهای او نگران هستیم ولی به قول سیروس علی نژاد، دوست و همدمش در حال خوبی است.
ما هم راضی هستیم به رضای او، دیشب در حالی که در بالینش نشسته بودم و به سخنانش که تماما مربوط به دهه های اول طول عمرش بود گوش می دادم ناگهان به نظرم آمد که از پرستارش که صدای خیلی خوبی دارد و ترانه های دلکش را به زیبایی و رسایی خود دلکش می خواند، خواهش کنم چند ترانه در کنار تخت پدرم بخواند و او که زنی است مهربان و دوست داشتنی، خواند.
ناگهان پدرم لبخند زد و با دستانش ترانه را دنبال کرد.
جای شما خالی بود... من در اشک شوق گم شدم  و مادرم لختی در آرامش ....

درود بر شما

http://masoudbehnoud.com/weblog/2007/01/blog-post_21.html

نوشته شده در پنجشنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸٥ساعت ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ توسط مینا معلم - Mina Moallem نظرات () |