در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع
روز و شب خوابم نمی آید به چشم غم پرست
بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع
رشته ی صبرم به مقراض غمت ببریده شد
همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع
گر کُمَیت اشک گلگونم نبودی گرم ره
کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع
در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست
این دل زار ِنزار ِاشک بارانم چو شمع
در شب هجران مرا پروانه ی وصلی فرست
ورنه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع
بی جمال عالم آرای تو، روزم چون شبست
با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع
کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت
تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع
همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو
چهره بنما دلبرا، تا جان بر افشانم چو شمع
سر فرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین
تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع
آتش مهر تورا حافظ عجب در سر گرفت 
آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع مهر  
/ 5 نظر / 4 بازدید
ازرائيل

سلام وبلاگ جالبی داری اين قدر از عشق سخن نگيد از مرگ سخن بگيد اگه تونستی به وبلاگ ما هم يه سری بزن نظر يادت نره

حلاج پاپتی

سلام خانم معلم خوشحال شدم که وبلاگتون رو دیدم امیدوارم هر جا که هستید شاد و موفق باشید در ضمن به وبلاگ من هم سر بزنید تبادل لینک هم اگه مایلید انجام بدیم.

مهرداد فلاح

چرا پيش تر نگفته بودی که وبلاگ داری مينا جان ؟! .. .. .. مينا هم به هواخوری می رود!